Κυπριακή Δημοκρατία @ 26 Φεβ 2008 12:20 am by Μιχάλης
Από τις αρχές του 20ου αιώνα, υπήρχε το σχέδιο εποικισμού της Κύπρου από τους -τότε- απάτριδες Εβραίους. Παρόλο που τελικά κατέληξαν στην Παλαιστίνη, το σχέδιο δεν θάφτηκε.
Ξεκινάμε με την παλαιότερη πηγή που βρήκαμε, την εφημερίδα “ΣΚΡΙΠ”, ημερομηνίας 3 Οκτωβρίου 1904.
ΣΚΡΙΠ: ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟΝ ΟΝΕΙΡΟΝ
“Μια Ελληνική νήσος φαίνεται πιθανόν να λύσει την κατάραν της ισραηλίτικης φυλής, την οποίαν διαβιβάζουν οι αιώνες ο εις προς τον άλλον δια μέσου της φωνής της γραφής.
Η ανέγερσις του ιερού ναού της Ιερουσαλήμ αρχίζει να μην είνε μόνον όνειρον εις την μεγάλην αυτήν φυλήν, η οποία κατέκτησε ατομικώς τον κόσμον, χωρίς να βασίζεται επί του ιερού εδάφους της πατρίδος, την πηγήν αυτήν όλων των μεγαλουργημάτων των λαών. Αι εφημερίδες της Κύπρου συχνά επί αρκετούς ήδη μήνας μας αγγέλλουν αυτήν την είδησιν, η οποία αφορά όχι μόνον τους Έλληνας νησιώτας, αλλ’ όλον τον ελληνικόν.
Τα χθεσινά ακόμη φύλλα της Κύπρου αναγράφουν ότι αδύνατον να καταπλεύση εις την νήσον ατμόπλοιον χωρίς να επιβαίνουν αυτού περί τους 15-20 Εβραίοι εξ εκίνων, ους ζητεί να εγκαταστήση εις Κύπρον ο κ. Τρις.
Τα νέα συλλαλητήρια δεν θα λείψουν, όπως δεν έλειψαν και εις την αρχήν ακόμη, όταν ο πρώτος άποικος Εβραίος επάτησε το έδαφος της Ελληνικωτάτης νήσου. Αλλά τα συλλαλητήρια δεν είναι το παν. Οι Άγγλοι τα αποδέχονται με τη συνήθη ψυχραιμία των αυτά και τα ψηφίσματά των και η άφιξις Εβραίων εξακολουθεί.
Εώς πού θα φθάση η μετοικεσία αυτή δεν είνε δυνατόν να ορισθή. Πιθανόν να ναυαγίση το Ισραηλιτικόν όνειρον, πιθανόν και να ευδοκιμήση περισσότερον αφ’ όσον νομίζει κανείς. Η Αγγλία πολύ ολίγον μεριμνά αν την Κύπρον κατοικούν Έλληνες ή Κινέζοι, ή Εβραίοι. Δι’ αυτήν η νήσος δεν έχει αξίαν πολιτικήν αλλά καθαρώς στρατιγικήν. Τόσον το καλλίτερον διά την ησυχίαν του Αρμοστού της εάν κατορθωθή να δημιουργηθή εις το μέλλον μικτός ο πληθυσμός της νήσου. Και το όλον σχέδιον αυτής της υποθέσεως φαίνεται, ότι καλώς υπελογίσθη και καλώς πραγματοποιείται αφού η εκτέλεσίς του γίνεται κατά τον βραδύτερον, αλλά τον μάλλον εύκολον και ασφαλή τρόπον. Μία απότομος, ομοθυμαδόν γενομένη άφιξις Εβραίων εις την νήσον θα έφερε τον κύνδινον ναυαγίου του ισραηλιτικού ονείρου, το οποίον αφού υπήρξεν όνειρον επί τόσους αιώνας δεν υπάρχει λόγος να βιασθή εις την εκπλήρωσίν του. Οι διπλωωμάται βλέπουν συνήθως πολύ μακράν, και οι Εβραίοι τους μιμούνται. Όσην ολίγην πεποίθησιν και αν έχει ο Νίτσε εις την εβραϊκήν διπλωματίαν, αρνούμενος εις ένα των αφορισμών του διπλωματικήν ικανότητα εις τον Εβραίον, δι’ ημάς τους Έλληνας, παρ’ όλην την στοργήν που ετρέφομεν εις τα αξιώματα, η σύστασις του νεωτέρου φιλοσόφου δεν αποτελεί ασφάλειαν δια το μέλλον.
Οι Ιταλοί δηλούν, ότι η Κέρκυρα είνε “Ιταλική νήσος”, η Ήπειρος “Αρχαία Ρωμαϊκή χώρα”, μετά τινά χρόνον μπορεί ίσως να μην είναι ολιγότερον παράδοξος και ο ισχυρισμός, ότι η Κύπρος είναι “ουδέτερον έδαφος”, ισραηλιτική νήσος βλέπουσα με πύρινον όμμα εις τας ακτάς της Παλαιστίνης. Μήπως μέχρι τούδε δεν ηκούσθησαν περιοδικώς εις διάφορα δημοσιεύματα, είτε εξ αμαθείας, είτε εξ υπολογισμού, είτε εξ εμπαθείας, αφμφισβητήσεις περί του Ελληνικωτάτου πληθυσμού της Κύπρου; Όλα ηδύνατο να αναμείνη ο ατυχής Ελληνισμός, πάσαν εκβιαστικήν αξίωσιν και ενέργειαν επί των εθνογραφικών του ορίων, από κάθε μικρόν την χθες, δυναμώσαντα την σήμερον, αφανή εις το παρελθόν και άρπαγα εις το παρόν, αλλά μίαν πιθανήν διεκδήκισιν τους εδάφους του υπό φυλής, ήτις δεν έβρε πουθενά της γης πατρίδα, ποτέ δεν θα ηδύνατο να το φαντασθή. Και το πράγμα δύναται αν φθάση έως εκεί. Οι εν Κύπρω τουλάχιστον αρχίζουν να ανησυχούν σοβαρώς, αρχίζουν να διαμαρτύρωνται και να ενεργούν κάτι προβλέποντες εις το εβραϊκόν αυτόν κίνημα. Αλλ’ η ανησυχία των Κυπραιωτών και η ενέργειά των δεν δύναται παρά να είχε ανησυχία και ενέργεια ημών όλων των λαλούντων την αυτήν μητρικήν φωνήν, την κοινήν εχόντων πατρίδα και προς την κοινήν τύχην αποβλεπόντων.”
-Απολογούμαι για το μονοτονικό σύστημα στο συγκεκριμένο παράθεμα.-
Περιοδικό Hellenic Nexus: ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
εκατοντάδες διαδηλωτές επιτέθηκαν στην αμερικανική πρεσβεία προκαλώντας ζημιές.
ΗΠΑ έκανε ένα μεγάλο άλμα στο άγνωστο. Αυτό το άλμα είναι πιθανώς ίσης σημασίας με το τελεσίγραφο της Αυστρίας στην Σερβία τον Ιούλιο του 1914. Οι καρποί του θα είναι εξίσου πικροί. Αν και το ακριβές μέγεθος και η γεύση τους είναι δύσκολο να προβλεφθούν τώρα, το ότι με το πλήρωμα του χρόνου οι ΗΠΑ θα μετανιώσουν για την εγκληματική αφροσύνη των σημερινών ηγετών τους είναι σίγουρο. Η βαλκανική τους πολιτική είναι χειρότερη από έγκλημα: είναι λάθος.
