Η κυρία Ρεπούση σας υπαγόρευε τι να γράφετε;

Επίλογος του βιβλίου “Επιτέλους τους Ξεριζώσαμε…(Κεμάλ Ατατούρκ 13 Αυγούστου 1923), Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, της Θράκης και της Μ. Ασίας, μέσα από τα γαλλικά αρχεία” του εξαίρετου συγγραφέα Χάρη Τσιρκινίδη των εκδόσεων των αδελφών Κυριακίδη Α.Ε.

Όπως ήδη αντιληφθήκαμε από τις σελίδες αυτού του βιβλίου, διωγμοί των Ελλήνων έλαβαν χώρα σ’ όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Η απόφαση της οριστικής εξαφάνισης των χριστιανών ανήκει στους Νεότουρκους. Η απόφαση αυτή, με τη βοήθεια Γερμανών επιτελών, μετατράπηκε σε σχέδιο.
Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος και η Μικρασιατική Εκστρατεία έδωσαν την ευκαιρία για την εφαρμογή αυτού του σατανικού σχεδίου που κατέληξε σε γενοκτονία.
Η φαυλότητα των Ελλήνων παλιοκομματικών, η ιστορική άγνοια, ο διχασμός, η ανάπηρη, όπως πάντα, διπλωματία μας, βοήθησαν άθελά τους στη χωρίς φόβο εκτέλεση αυτού του δράματος εκ μέρους των Τούρκων.
Όμως κι’ αυτή η τραγωδία δε μας άλλαξε. Μείναμε ίδιοι, γι’ αυτό ήρθαν ύστερα εμφύλιοι, δικτατορίες, νέοι διωγμοί του ελληνισμού, εισβολή στην Κύπρο.
Το αίμα των 1.500.000 θυμάτων της Γενοκτονίας επιβάλλει Ομόνοια, Αγωνιστικότητα, Μετάγγιση Ιδανικών.

Νέοι:
-Μελετήστε σωστά την Ένδοξη Ιστορία μας.
-Μη φανατίζεστε. Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί Έλληνες.
-Μη σηκώνετε τα όπλα κατ’ αδελφών, τους προδότες μόνο να εντοπίζετε.
-Τηρήστε τα ήθη και τα έθιμα των προγόνων μας, χορέψτε τους χορούς τους.
-Εμπνευσθήτε από τα ιδανικά των θυμάτων της Γενοκτονίας.
Γονείς:
-Τηρήστε αυστηρά τις παραδόσεις μέσα και έξω από την οικογένεια.
-Διδάξτε την Ιστορία στα παιδιά σας.
-Οι πράξεις σας ας φωτίσουν από τους αγώνες εκείνων που θυσιάστηκαν για Ιδανικά.
Κυβερνώντες:
- Ο ελληνικός λαός είναι από τους αγνότερους του κόσμου. Πάψτε να τον παραπλανάτε. Οδηγήστε τον με σοβαρότητα στο δρόμο του καθήκοντος.
-Η διπλωματία και ο στρατός απαιτούν ριζικές αλλαγές και λύσεις.
-Τιμήστε τους νεκρούς. Προβάλλετε διεθνώς το ΔΡΑΜΑ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ.
Πηγή: http://isxusenosi.blogspot.com/2008/01/blog-post_21.html

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η δημοσκόπηση της εφημερίδας “Το Παρόν Της Κυριακής“. Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση αυτή, πτώση έχουν τα ποσοστά των δύο μεγάλων κομμάτων, ενώ, φυσιολογικά, αυξάνονται τα ποσοστά των μικροτέρων.

-Πατήστε την εικόνα για μεγέθυνση-

Οι “Οικολόγοι Πράσινοι” με το ποσοστό τους, είναι πολύ κοντά στην είσοδο στη βουλή. Ίσως ο κόσμος ευαισθητοποιήθηκε από τις καταστροφές του καλοκαιριού…

Γενικά τι έδειξε η δημοσκόπηση:

10 μονάδες έχασαν ΝΔ - ΠΑΣΟΚ
60,7% υπέρ σκληρών μεταρρυθμίσεων
83,4% χαστούκι στα ΜΜΕ για την παρουσίαση της υπόθεσης Ζαχόπουλου
66,4% “ναι” στο ταξίδι στην Τουρκία
85,5% για τη διαφθορά ευθύνονται και οι πολίτες!
Πρόθεση ψήφου: ΝΔ 31,7%, ΠΑΣΟΚ 29,2%, ΚΚΕ 7,9%, ΣΥΡΙΖΑ 7,7%, ΛΑΟΣ 4,8%, άλμα των οικολόγων στο 2,1%!

Όσο για το αν οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ είναι ικανοποιημένοι από το κόμμα τους:

(more…)

Μούσες Ετυμ. = μάω ή μώομαι ή μώσις (επιθυμώ) ή ομού ούσαι. Την ονομασία Μούσες έδωσε ο Πίερος, όπως αναφέρει ο Ησίοδος. Γεννήθηκαν από τους θεούς στα πανάρχαια χρόνια. Ήσαν φύλακες της γνώσης στα Μουσεία (βιβλιοθήκες και διδακτήριο), που διαιώνιζαν τον Ελληνικό Λόγο. Ιστορικά οι Μούσες του Παρνασσού ήσαν μεγάλες δασκάλες και δίδαξαν την πανάρχαια ελληνική ιστορία και την γενεαλογία των θεών του Ολύμπου, μέσα από τα κείμενα του Ησιόδου.

Όλοι σχεδόν οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς τις επικαλούνται στην αρχή των έργων τους σαν υπαρκτά και διαχρονικά πρόσωπα και τις ικετεύουν να τους βοηθήσουν να αποδώσουν σωστά τον προφορικό ή γραπτό λόγο τους. Στις ζωγραφικές και γλυπτικές απεικονίσεις οι καλλιτέχνες τις παρουσιάζουν ως αέρινες μορφές με στοχασμό και θεϊκή ομορφιά, που κρατούν δάφνες και μουσικά όργανα και απαγγέλλουν ή τραγουδούν ολόγυρα από το μεγάλο δάσκαλο Απόλλωνα. Εντύπωση κάνει στον αναγνώστη των αρχαίων λόγων, ότι κανείς δεν αμφισβητεί την ύπαρξη τους. Οι Μούσες ήταν δεμένες με τη γνώση, το λόγο, τα γράμματα και τις τέχνες. Στην πρώτη γενιά των Μουσών ανήκουν οι επτά θυγατέρες του Ουρανού και της Γης (όσα και τα φωνήεντα του ελληνικού αλφάβητου). Στη δεύτερη γενιά οι εννέα θυγατέρες της Μνημοσύνης και του Δία.

Η καταγωγή.
Η παράδοση αναφέρει, ότι ο Ζευς ξεγέλασε την όμορφη και πανέξυπνη Μνημοσύνη και κοιμήθηκε μαζί της εννέα νύχτες. Η Μνημοσύνη γέννησε τις εννέα Μούσες, που ήσαν όμοιες σε όλα. Η Μνημοσύνη τις έδωσε να πς αναθρέψει η νύμφη Εύφημη και όρισε δάσκαλο τους τον Απόλλωνα,Οι εννέα Μούσες ήσαν: Κλειώ, Ευτέρπη, Θάλεια, Μελπομένη, Τερψιχόρη, Ερατώ, Πολυμνία, Ουρανία και η Καλλιόπη η ξεχωριστή σε όλο από τις άλλες. Οταν μεγάλωσαν έγιναν πολύ έξυπνες και ωραιότατες. Είχαν ιδιαίτερη αγάπη στη μουσική, δεν τις ενδιέφεραν οι ανθρώπινες ασχολίες και αναζητούσαν ήσυχο τόπο για να αφιερωθούν στις Καλές Τέχνες. Ο Απόλλων τις έφερε στο μεγάλο και όμορφο όρος Ελικώνα, στην τοποθεσία που ήταν και ο παλαιότερος βωμός του Δία. Περνούσαν δε τον καιρό τους ως εξής: Ο Απόλλων στεκόταν στη μέση και έπαιζε τη λύρα του. Ολόγυρα οι Μούσες τραγουδούσαν και έπαιζαν και αυτές τα μουσικά τους όργανα. Ύστερα χόρευαν ολόγυρα από το βωμό και αργότερα κάθονταν πάνω σε δάφνες και τραγουδούσαν. Ο μεγάλος δάσκαλος Απόλλων πάντα στη μέοη με τη λύρα του. Ό,τι έψαλλαν ήσαν ύμνοι στο θεό και πατέρα τους Δία. Πολλές μέρες περνούσαν και στον Παρνασσό, επειδή και αυτό το βουνό ήταν θεϊκό και βρισκόταν εκεί το μεγάλο μαντείο του Απόλλωνος. Έκαναν περιπάτους και λούζονταν στις πηγές Ιπποκρήνη, την ωραιότερη πηγή στην κορυφή του Ελικώνος, Κασταλία, στον Παρνασσό, Αγανίππη, στη Βοιωτία και Αειβήθρα στη Μακεδονία- γι αυτό ονομάζονταν και Λειβηθρίδες.Οι αρχαιότερες Μούσες εμφανίζονται επί βασιλείας του Κρόνου.

.

Οι Μούσες και οι “Τέχνες”.
Η παράδοση αναφέρει: δύο Μούσες εφηύραν τη θεωρία και την πράξη στη μάθηση. Τρεις Μούσες εφηύραν τους τρεις μουσικούς τόνους αδρόν, μέσον και ισχνόν τις τρεις χορδές της Λύρας, τις τρεις προσωδίες οξεία, βαρεία, περισπωμένη και τους τρεις χρόνους παρεληλυθότα, ενεστώτα, μέλλοντα τα τρία πρόσωπα, τους τρεις αριθμούς, το τρίγωνο των αστέρων και άλλα τριάριθμα. Τέσσερις Μούσες εφεύραν τις τέσσερις διαλέκτους: ατ-τική, ιωνική, αιολική και δωρική. Πέντε Μούσες τις πέντε αισθήσεις: όραση, γεύση, όσφρηση, αφή και ακοή. Επτά Μούσες εφεύραν τις επτά χορδές της λύρας, τις επτά Ουράνιες ζώνες, τους επτά πλανήτες και τα επτά φωνήεντα του ελληνικού αλφάβητου.

(more…)

Το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων και της Ελληνικότητας της Μακεδονίας, δεν είναι πρόσφατο. Πριν περίπου μια δεκαετία, οι Έλληνες ήταν στους δρόμους με ήλιους της Βεργίνας και πανό για τη Μακεδονία. Και φυσικά οι αγώνες για τη Μακεδονία ξεκινούν από τις αρχές του 20ου αιώνα, αλλά και το ζήτημα της ονομασίας, από τη δικτατορία του Τίτο.

Παρ’ όλ’ αυτά, οι ελληνικές κυβερνήσεις, κράτησα ενδοτική στάση όλ’ αυτά τα χρόνια. Έτσι άρχισαν σιγά - σιγά να παγιώνονται καταστάσεις. Πρώτα η προκλητική στάση των Σκοπιανών στην Ελλάδα με τη “Συμμαχία Ουράνιο Τόξο”, αργότερα η αναγνώριση των Σκοπίων ως “Μακεδονία” από την κυβέρνηση Μπους και μάλιστα αμέσως μετά τις αμερικανικές εκλογές και αφού εξασφάλισε την ψήφο των ομογενών της Αμερικής. Οι Σκοπιανοί συνεχίζουν τις προκλήσεις με το αναγνωστικό τους, “abecedar”, με τη χρηματοδότηση από τους Αμερικανούς του αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, με την ονομασία του αεροδρομίου στα Σκόπια, “Μέγας Αλέξανδρος” κτλ.

Παρ’ όλες τις μελέτες και τις απαντήσεις που έδωσαν, κυρίως ξένοι επιστήμονες, η διεθνής κοινή γνώμη έχει επηρεαστεί από την προπαγάνδα των Σκοπιανών.

Κάποιοι όμως επεσήμαναν το πρόβλημα, έναν αιώνα πριν. Δυστυχώς όμως δεν κυβερνούσαν αυτοί…

kratylos.blogspot.com: Διπλωματικὰ ἐφόδια γιὰ τὸ Μακεδονικό: Μιὰ προφητικὴ φωνή, ἑκατὸ χρόνια πρίν

Ἔγραφε ὁ Προφήτης τοῦ Ἑλληνισμοῦ Περικλῆς Γιαννόπουλος πρὶν ἀπὸ ἑκατὸ ἀκριβῶς χρόνια («Ἔκκλησις πρὸς τὸ Πανελλήνιον Κοινόν», 1907): Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ.

Ντροπή Σας νὰ συζητᾶτε μὲ τὸν Σκυλόφραγκο ἂν ἡ Μακεδονική Σας Γῆ εἶναι Δική Σας Γῆ. Καὶ νὰ τὸν πείσης, δὲν τὸν πείθεις τὸν Ληστή. Ἢ μόνος του ἢ μὲ Σμπίρους βαλτούς θὰ προσπαθήση νὰ Σᾶς πάρη κάθε Γῆ.

Οἱ Πολιτισμοὶ ποὺ Σᾶς ἔμαθαν οἱ Δασκαλοτσούτσηδες νὰ προσκυνᾶτε μπρούμητα Σᾶς καμπανίζουν κατάμουτρα μὲ ἄγρια χαστούκια: Η ΜΟΝΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΘΙ.

Καὶ εἶναι ἀνήθικον καὶ ἄσκοπον καὶ τὸ νὰ Σᾶς δώσουν καὶ τὸ νὰ δεχθεῖτε τί. Καὶ νὰ Σᾶς δώσουν, ἂν εἶσθε Σάπιοι, ὁ πρῶτος δυνατὸς θὰ Σᾶς τὸ πάρη. Τὸ Ἠθικὸν εἶναι ἂν εἶσθε Σάπιοι, νὰ Σᾶς ξεπατώσουν καὶ καθαρίσουν τὴ Γῆ. Φυλᾶτε τὴ Γῆ Σας καὶ τὴν Τιμή της μόνο μὲ Σπαθί.

Πάψετε Σαπιοδάσκαλοι καὶ Σαπιορήτορες -ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- νὰ ἐξευτελίζετε τὴ Φυλή. Πάψετε Παλιόγρηες τὶς κλάψες, τὰ σάλια, τὰ μελάνια καὶ πιάστε τὸ ΣΠΑΘΙ.

Τα πάντα στὴ Ζωή - Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ - κατακτῶνται μὲ τὸ ΣΠΑΘΙ. Καὶ ἔτσι εἶναι καὶ μόνο ἔτσι ΠΡΕΠΕΙ νὰ εἶναι. Τότε λοιπόν, ὅτε ἐτελειώθη διὰ τῶν Ἀθηνῶν τὸ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΙΔΑΝΙΚΟΝ, τότε μόνον ἡ ὥρα σημαίνει διὰ νὰ ἀρχίσῃ Πραγματικῶς… ἡ Ἑλλ. Ἱστορία. Ἡ ἀληθῶς τρισμεγίστη Ἀποστολὴ τοῦ Ἕλληνος εἰς τὸν Κόσμον. Καὶ ἡ Ιστορία αὐτὴ εἶναι: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

Καὶ ὁ ἀδελφικὸς φίλος καὶ Ἀπόστολος τρόπόν τινα τοῦ Γιαννόπουλου, ὁ Ἴων Δραγούμης, ψυχὴ τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνος, ἔγραφε τὴν ἴδια ἐποχὴ στὸ δικό του ἐγερτήριο σάλπισμα, τὸ “Μαρτύρων καὶ Ἡρώων αἷμα” (ἐπίσης 1907!):

“Νὰ ξέρετε πὼς ἂν τρέξουμε νὰ σώσουμε τὴν Μακεδονία, ἡ Μακεδονία θὰ μᾶς σώσει. Θὰ μᾶς σώσει ἀπὸ τὴν βρῶμα ὅπου κυλιούμαστε, θὰ μᾶς σώσει ἀπὸ τὴν μετριότητα καὶ ἀπὸ τὴν ψοφιοσύνη, θὰ μᾶς λυτρώσει ἀπὸ τὸν αἰσχρὸ τὸν ὕπνο, θὰ μᾶς ἐλευθερώσει. Ἂν τρέξουμε νὰ σώσουμε τὴν Μακεδονία, ἐμεῖς θὰ σωθοῦμε”.

Κάποιος έπρεπε να πει τ’ αυτονόητα. Και ήταν η γ.γ. του ΚΚΕ που το έπραξε, διότι κύριοι οι συνειδητοί κομμουνιστές δεν πουλιούνται στον βωμό της “προοδευτικότητας” και δεν γλύφουν τους ιμπεριαλιστές για να εξασφαλίσουν την εύνοιά τους. Ούτε θα χορέψουν ζεϊμπέκικα μαζί τους και δεν θα γίνουν κουμπάροι την ίδια στιγμή που τους κοροϊδεύουν οι γείτονες…

In.gr: Επίθεση Παπαρήγα στην κυβέρνηση για τη στάση της έναντι της Τουρκίας

Κριτική στην κυβέρνηση άσκησε η γενική γραμματέας του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, για το γεγονός ότι στηρίζει την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας παρά το γεγονός ότι η Αγκυρα συνεχίζει τις απειλές και τις αμφισβητήσεις των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.

Μιλώντας το Σάββατο στη συνάντηση των ΚΚ και Εργατικών Κομμάτων από χώρες της Μ.Ανατολής, της ΝΑ Μεσογείου, της Ερυθράς Θάλασσας και του Κόλπου, η Αλέκα Παπαρήγα σημείωσε:

“Η κυβέρνηση της Τουρκίας συνεχίζει τις απειλές και αμφισβητήσεις των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας στο Αιγαίο, εξακολουθεί τις παραβάσεις και τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου, αμφισβητεί και μέσα στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ τα σύνορα των δυο χωρών στο Αιγαίο.

Οι ευθύνες των κυβερνήσεων της Ελλάδας, τόσο της σημερινής υπό τη ΝΔ όσο και πριν του ΠΑΣΟΚ, είναι πως παρά τα σοβαρά αυτά προβλήματα, υποστηρίζουν την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ και άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, αφήνοντας ανοιχτά τα σοβαρά αυτά θέματα στις σχέσεις των δυο χωρών.”

Σχετικά με το Κυπριακό επανέλαβε ότι πρέπει να γίνει σεβαστή η θέληση του κυπριακού λαού, όπως καταγράφηκε στο δημοψήφισμα, τόσο από τον ΟΗΕ όσο και την ΕΕ, στην αναζήτηση μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης του Κυπριακού που να συνενώνει Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους.

“Η λύση του Κυπριακού πρέπει να βασίζεται σε ένα κράτος, με μια κυριαρχία, διεθνή προσωπικότητα και ιθαγένεια, με διασφαλισμένη την ανεξαρτησία και την εδαφική του ακεραιότητα και αποτελούμενο από δύο πολιτικά ίσες κοινότητες, όπως προβλέπουν τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας” συνέχισε.

Του Κυριάκου Μπαρρή, εφ. ΠΟΛΙΤΗΣ - 30/12/2007, σελίδα: 96

Είναι γνωστό ότι η κάθε γλώσσα είναι πρωταρχική εθνική και ανθρώπινη αξία. Είναι φορέας πολιτισμού και αναπόσπαστο στοιχείο συνείδησης και εθνικής ταυτότητας. Αποτελεί την πιο αυθεντική έκφραση της ψυχής και της διάνοιας του κάθε ανθρώπου, πυξίδα πλεύσης και σημείο στήριξης στην πορεία του στο ιστορικό γίγνεσθαι.

Ιδιαίτερα για μας στην Κύπρο η Ελληνική μας γλώσσα αποτελεί όπλο ακαταμάχητο εναντίον όλων όσοι αντιμάχονται η αμφισβητούν την ελληνικότητά μας. Και η γλώσσα είναι πάντα ένας στόχος, επιζητούν να την πλήξουν, να την αλλοιώσουν και μέσα απ΄ αυτό να αλλάξουν την ψυχή και την ταυτότητά μας. Τό ‘πε άλλωστε κι ο Λένιν:

“Εάν θέλεις να εξαφανίσεις έναν λαό, εξαφάνισε τη γλώσσα του.

Η Νάσα Παταπίου το επισημαίνει σ΄ ένα ποίημα της:

“Επόθησεν ο πορθητής
Πόθον μεγαλεπήβολον Υψιπετή
Στέλνει φιρμάνιν
Τους ανυπότακτους
Να φέρουν αλυσόδετους
Όσους ορκίστηκαν να μην αλλάξουν γλώσσαν.”

Η μελέτη λοιπόν της γλώσσας, και κατ΄ επέκταση της διαλέκτου δεν είναι τίποτε άλλο παρά επιστροφή στις ρίζες μας, αλλά και αγώνας επιβίωσης.
Ακολουθώντας τη ρήση του Δ. Σολωμού, αιώνες τώρα, δεν έχουμε τίποτε άλλο στο νου μας “πάρεξ ελευθερία και γλώσσα” και θεωρούμε εθνικό τον αγώνα μας γι΄ αυτήν. Φυλάττουμε ως κόρην οφθαλμού τη γλώσσα που μας “έδωσαν ελληνική από τις αμμουδιές του Ομήρου” είναι αυτό η μοναδική μας έγνοια, υπακούοντας και στον Οδυσσέα Ελύτη.
Η Κυπριακή διάλεκτος μαρτυρείται εδώ και 3500 χρόνια και η διαχρονικότητά της αποδεικνύει την Ελληνικότητα του νησιού. Ανήκει κατά τον Α. Μακρίδη στη νότια Αχαϊκή διαλεκτική ομάδα που μιλιόταν στην Πελοπόννησο πριν από την κάθοδο των Δωριέων και ήρθε στο νησί όταν οι Αχαιοί το αποίκησαν κατά το 12ον αιώνα. Έχει 18 ιδιώματα και είναι η μόνη που μιλιέται ζωντανά.

Ο Μενέλαος Χριστοδούλου θεωρεί ότι στην Κύπρο δημιουργήθηκαν δύο σκέλη Ελληνικής γλώσσας, το σκέλος που προέρχεται από την εκκλησία και την παιδεία γνωστό ως λόγιον ή κοινόν και το σκέλος που χρησιμοποιείται στην καθημερινή ομιλία, γνωστό ως Κυπριακή διάλεκτο.

Δεν μπορεί να θεωρηθεί πλήρης γλώσσα ώστε να θεωρηθεί ως γλώσσα της Κύπρου αφού ανήκει κυρίως στη γεωργική και ποιμενική κοινωνία και δεν μπορεί να καλύψει την Επιστήμη, την Παιδεία, την Λογοτεχνία.

Σίγουρα δεν αποτελεί ξεχωριστή γλώσσα. Οι περισσότεροι την λένε διάλεκτο και άλλοι όπως η ποιήτρια Ελένη Θεοχάρους τη θεωρούν απλά ως τοπολαλιά.
Ό,τι όμως κι αν ονομαστεί, κανείς δεν αμφισβητεί τη ζωντάνια, τον πλούτο και την παραστατικότητά της που πρόσφερε και προσφέρει αξιόλογα έργα, ιδιαίτερα στην ποίηση και κρατά γερά δεμένους τους Κυπρίους στη γη που τους γέννησε και που ευτυχώς δεν έχει “κρικέλια για να την πάρουν στον ώμο και να φύγουν” οι κάθε λογής κατακτητές όπως επισημαίνει ο Γ. Σεφέρης.

Σπουδαία κείμενα στην Κυπριακή διάλεκτο από τη Φραγκοκρατία έχουμε τις “Ασσίζες”, τα χρονικά του Λεόντιου Μαχαιρά και Γεώργιου Βουστρώνιου και τα Κυπριακά Μεσαιωνικά τραγούδια.

Στην φτωχής παραγωγής εποχή της Τουρκοκρατίας έχουμε το θρήνο για την άλωση της Κύπρου, το άσμα του απαγχονισμού του Αρχ. Κυπριανού το 1821.

Από τη Νεότερη Γραμματολογία σημαντικά για τη μελέτη της Κυπριακής διαλέκτου είναι τα δημοτικά μας τραγούδια και τα μακροσκελή τραγούδια των ποιητάρηδων.

Μελετώντας κανείς την Κυπριακή διάλεκτο βρίσκει πολλά φωνητικά, φθογγολογικά, γραμματικά και συντακτικά φαινόμενα τα οποία προέρχονται απευθείας από την Αρχαία Ελληνική και το Βυζάντιο κάτι που αποδεικνύει κατά αυθεντικό τρόπο την Ελληνική ταυτότητα του σημερινού Κύπριου. Αμέτρητες είναι οι αρχαίες ελληνικές λέξεις στην Κυπριακή διάλεκτο που τις διεφύλαξε, ενώ χάθηκαν από τη Κοινή Νεοελληνική.
Λέξεις όπως ασκοπώ, ανέφανεν, οφτόν, τανώ, λαμνώ είναι αρχαίες ομηρικές όπως και η σύνταξη ρημάτων με γενική όπως “έβκην του χωρκού”, “έμπην της πόρτας”. Τα αρχαία απαρέμφατα επιβιώνουν στην Κυπριακή όπως το δειν το πειν, το πκιειν όπως και οι αρχαίες προστακτικές όπως λάμνε, βρίξε κλπ.

Χρειάζεται άλλη απόδειξη για την ελληνικότητα της διαλέκτου, που ομορφαίνει και πλουτίζει τη μια και μοναδική Ελληνική μας γλώσσα; Είναι μια διάλεκτος που συμπληρώνει τη νεοελληνική και που καθιστά αφελές, αστήρικτο, αντιεπιστημονικό και ύποπτο το ψευτοδίλημμα, νεοελληνική ή Κυπριακή διάλεκτο.

Παρόλα τα αυτονόητα, στην Κύπρο αντιμετωπίζουμε ένα υπαρκτό πρόβλημα γλώσσας, εντελώς διαφορετικό απ΄ αυτό που συνήθως γίνεται λόγος στη μητροπολιτική Ελλάδα. Χρόνια τώρα στο μετά αποικιακό κυβερνητικό και διοικητικό σύστημα της Κύπρου κυρίαρχη θέση κατέχει η Αγγλική που κατέστη μέσο κοινωνικής προβολής και επαγγελματικής επιτυχίας. Δεν έχει πολλά χρόνια που τα κυβερνητικά τμήματα της Κυπριακής Δημοκρατίας επικοινωνούσαν με τους απλούς πολίτες στην Αγγλική. Έστω κι αν αυτό εν μέρει διορθώθηκε, εντούτοις ντρέπομαι να το πω ότι στη σημερινή Κύπρο δεν είναι εντελώς απαραίτητο ούτε είναι τίτλος τιμής να ξέρει κανείς καλά Eλληνικά, ενώ ανοίγει πόρτες επαγγελματικής και κοινωνικής καταξίωσης το να ξέρει καλά Αγγλικά πόσο μάλλον να έχει σπουδάσει και στην Αγγλία -και μάλιστα να το αναγράφει αυτό στην ταμπέλα του Ιατρείου του ή του δικηγορικού ή του αρχιτεκτονικού του γραφείου-.
Επικοινωνιακός γλωσσικός κώδικας της άρχουσας τουλάχιστον τάξης, η Αγγλική που δε δίστασε ν΄ ασκήσει αφόρητες πιέσεις για επιβολή της Αγγλικής ως γλώσσας διδασκαλίας του νεοσύστατου Πανεπιστημίου Κύπρου.

(more…)