Του Ιωάννη Δημητρίου, εφ. “Φιλελεύθερος”, Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2007, “Απόψεις”.
Ακόμα και τα αγνά και απλά μέλη του ΑΚΕΛ που δεν είναι πρόβατα και δεν μαντρίζονται με τις συσπειρώσεις, όπως αποδεικνύουν όλες οι δημοσκοπήσεις, διερωτώνται πώς μπορούν να εμπιστευτούν και να ψηφίσουν τον κ. Χριστόφια, του οποίου η σημερινή πολιτική συμπεριφορά - όπως και του κόμματός του αποτελεί μνημείο πολιτικής αναξιοπιστίας.
Πώς είναι δυνατό ο λαός να εμπιστευτεί έναν πολιτικό ο οποίος για τεσσεράμισι χρόνια συμμετείχε σε μια κυβέρνηση, συμφωνούσε με όλους τους χειρισμούς του προέδρου στο Κυπριακό και ξαφνικά ταυτίζεται και συμπλέει με τον ΔΗΣΥ, με στόχο να φύγει ο Τάσσος “που δεν είναι αρεστός στους ξένους και στους Τουρκοκυπρίους”;
Πώς είναι δυνατό να σ’ εμπιστευτούμε κ. Χριστόφια, όταν είναι πια φανερό ότι το 2004, στην πιο κρίσιμη ώρα της ιστορίας αυτού του τόπου, ενώ υποστήριζες το ΝΑΙ είπες ΟΧΙ, για καθαρά κομματικούς λόγους, για να μη χάσει δηλαδή το κόμμα σου τα οφέλη της εξουσίας; Πώς είναι δυνατό να σε εμπιστευθεί ο λαός ότι θα είσαι καλύτερος από τον Παπαδόπουλο και τον Κασουλίδη, όταν αφήνεις με τα λεγόμενά σου να εννοηθεί ότι αν εκλεγείς θα υπογράψεις τη λύση του Κυπριακού χωρίς δημοψήφισμα, δηλαδή ερήμην του λαού; Και ποια είναι η λύση που υποστηρίζεις άραγε, όταν σήμερα κατέρχεσαι βασικά ως ο κατ’ εξοχήν υποψήφιος του ΝΑΙ, αφού σε υποστηρίζουν σωρηδόν όλες οι πλατφόρμες του ΝΑΙ, από τον Χατζηδημητρίου ίσαμε τους άσπονδους σου φίλους του ΑΔΗΣΟΚ και τον Βασιλείου; Είναι μήπως η άνευ όρων αποδοχή του σχεδίου Αννάν;
Ποιον Χριστόφια να εμπιστευθούμε και να πιστέψουμε; Τον συγκυβερνήτη του Τάσσου που ελέω τριμερούς έγινε δύο φορές πρόεδρος της βουλής, εξέλεξε σωρεία δημάρχων και άλωσε την κρατική μηχανή για τεσσεράμισι χρόνια; Ή τον σημερινό ανθυποψήφιο του Τάσσουπ ου τα βλέπει όλα μαύρα και συμπλέει με τον Συναγερμό για να ικανοποιήσει τις προσωπικές του φιλοδοξίες και να διατηρήσει δήθεν την ενότητα του κόμματός του -το κόμμα και ο θώκος υπεράνω όλων δηλαδή-;
Σίγουρα δεν μπορούμε να σε εμπιστευθούμε και να σε ψηφίσουμε κ. Χριστόφια. Διότι ποια η εμπιστοσύνη ότι αυτά που λες και κάνεις σήμερα δεν θα τα απαρνηθείς αύριο, όταν το “συμφέρον του κόμματος” θα το απαιτεί. Το μόνο που έχεις τελικά καταφέρει με τις επιλογές σου είναι να γίνεις εσύ ο ίδιος αλλά και το κόμμα σου, η πλέον αναξιόπιστη πολιτική δύναμη που υπήρξε ποτέ στη νεότερη και τη σύγχρονη πολιτική ιστορία της Κύπρου. Ο λαός δεν συγχωρεί τους καιροσκόπους, τους αναξιόπιστους και τους μωροφιλόδοξους λαϊκιστές. Και θα σου ανταποδώσει τα ίσα στις εκλογές του Φεβρουαρίου, γιατί έχει άλλες πολύ καλύτερες και πιο συνεπείς επιλογές.