Κυπριακή Δημοκρατία; Ιστορία @ 27 Φεβ 2007 11:40 pm by Διαχειριστής
Γιατί τελικά καήκατε, κρεμαστήκατε, δολοφονηθήκατε; Γιατί πολεμήσατε; Γιατί αφήσατε τα σίγουρα για να πάτε να θυσιαστήτε; Γιατί αφήσατε πίσω σας το βρέφος σας για να πεθάνετε ξυλοφορτωμένοι από τους “αδερφούς μας”;
Για να σας εξεφτελίζει σήμερα ο κάθε κομπλεξικός νεοκύπριος, που προσπαθεί να περάσει την προπαγάνδα του κόμματός του, ο κάθε ανιστόριτος που πιστεύει ότι οι “Τουρκοκύπριοι” φύτρωσαν στο νησί, ότι οι Τούρκοι ήρθαν λόγω της ΕΟΚΑ Β’, ότι η ΕΟΚΑ Β’ έκανε το πραξικόπημα, ότι στο πραξικόπημα ήθελαν να σκοτώσουν τον Μακάριο, ότι ο αγώνας της ΕΟΚΑ ήταν λάθος, ήταν “Εθνοκάθαρση” και ότι είσαστε οι προδότες του τόπου μας;
Για να τραγουδά ο κάθε ηλίθιος στα γήπεδα “Εο μωρέ ΕΟΚΑ πουτανόπαιδα”;
Μακάρι ένας σας, μόνον ένας να μπορούσε να έρθει πίσω για λίγο, όχι “για να μας δείξει τον δρόμο, να μας καθοδηγήσει” και τα λοιπά που συνηθίσαμε ν’ ακούμε στις επετείους, αλλά για να διηγηθείτε σε κάτι τσογλάνια, πώς νοιώθεις τις τελευταίες σου στιγμές, όταν βλέπεις την σάρκα σου να καίγεται, όταν έρχεται ο παπάς για την τελευταία εξομολόγηση πριν πάτε στην κρεμάλα τραγουδώντας τον Εθνικό Ύμνο και να ψάλλουν μαζί σας τα παλληκάρια από τ’ άλλα κελιά των μελλοθανάτων! Να δείξετε στους σημερινούς τυχοδιώκτες ν’ απαρνιούνται τα χρήματα και την καλοπέραση στο εξωτερικό για την αρετή! Να τους περιγράψετε το συναίσθημα που νοιώθεις όταν στέκεσαι στις ακτές της Πάφου, προσπαθώντας να δεις κάποια ακτή της Ελλάδας…
Για να μην πολυλογώ άλλο, δείτε την εικόνα που αναρτήθηκε στο antiapoel.net -Ήταν γνωστοί φίλαθλοι του ΑΠΟΕΛ ο Αυξεντίου, ο Παλλικαρίδης κτλ…- Κομπλεξικοί…





Ο άνθρωπος αρχίζει να λαμβάνει σημειολογικά μηνύματα από τότε που αποκτά κουλτούρα και βασική κοινωνική κατανόηση. Ποια είναι τα μηνύματα που λαμβάνουν τα μικρά παιδιά, όταν ο χάρτης της Κύπρου παρουσιάζεται στα βιβλία τους δίχρωμος, την ίδια στιγμή που πάγια πολιτική μας είναι πως η Κύπρος είναι μία και μοναδική οντότητα, θύμα στρατιωτικής κατοχής και καταπάτησης στοιχειωδών ελευθεριών; Οι ισχυρισμοί που ακούστηκαν, ότι δεν χρησιμοποιούνται οι συγκεκριμένες σελίδες για διδασκαλία, δεν αφήνουν κανένα ικανοποιημένο, καθώς είναι σαφές πως ένα παιδί της Στ’ δημοτικού έχει τη δυνατότητα να διαβάσει ανεξάρτητα αυτά που αναφέρονται στο βιβλίο του και να βγάλει τα δικά του συγκεχυμένα συμπεράσματα. Ας μην ξεχνούμε άλλωστε πως το ίδιο το εκπαιδευτικό μας σύστημα γαλουχεί τα παιδιά στην ιδέα πως τα βιβλία είναι η καλύτερη βάση δεδομένων και ποιοτικών πληροφοριών. Κατά συνέπεια τα βιβλία που πέφτουν στα χέρια τους πρέπει να είναι ξεκάθαρα και ακριβή, ούτως ώστε να αποφευχθεί η παραπληροφόρηση, αλλά και η ιστορική σύγχυση που συνεπάγεται αυτής.
