Η πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου της Λεμεσού απέρριψε πρόσφατα το αίτημα του Ιδρύματος Διγενή Αθηνών για την παραχώρηση πολεοδομικής άδειας για την ανέγερση μνημείου του εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα της Θρυλικής Ε.Ο.Κ.Α, στη Λεμεσό, εκεί όπου βρίσκεται και το κρυσφήγετο του Γεώργιου Γρίβα Διγενή. Η στάση των τριών κομμάτων (ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ) που καταψήφισαν το αίτημα αυτό είναι το λογότερο ασεβής προς την Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α και ιδίως προς του Αγωνιστές που βρίσκονται εν ζωή. 

Τη στιγμή που οι ίδιοι συγχωρούν τον εχθρό, συγχωρούν αυτούς που μας ρήμαξαν και κατέχουν ακόμα και σήμερα το βόρειο τμήμα του νησιού Μας και παράλληλα στέλνουν μηνύματα δήθεν συμφιλίωσης προς του τούρκους, αρνούνται να ανεγείρον μνημείο στο κρυσφήγετο του Διγενή και συνεχίζουν ακόμα και τώρα να τα έχουν με την Ε.Ο.Κ.Α. 

Η προδοτική στάση του ΑΚΕΛ προς τον Αγώνα του ’55 ήταν και είναι γνωστή. Από τότε μέχρι και σήμερα συνεχίζουν να είναι αρνητές της ιστορίας. Αυτό όμως που ίσως να ξένισε και να προβλημάτισε κάποιους είναι η ίδια απόφαση που πήραν τα άλλα δύο κόμματα. Προσωπικά δεν εξεπλάγη από την είδηση αυτή, αφού όσο κι αν θέλουν κάποιοι να του παίζουν και καλά πατριώτες είναι γνωστό σ’ εμάς ότι οι κύριοι αυτοί νοιάζονται μόνο για τα συμφέροντά τους.

Eμείς εκδηλώνουμε την θλίψη μας προς την ασεβή και άκαιρη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Λεμεσού και την απέχθειά μας προς το πρόσωπα αυτών και ελπίζουμε πως ο λαός θα ξυπνήσει επιτέλους και θα καταλάβει προς τα που οδηγούμαστε με αποφάσεις σαν κι αυτές…

Πηγή: http://ethnikomathitiko.blogspot.com/

Συμμαθητή, Συμμαθήτρια, Με αφορμή την πρόσφατη εγκύκλιο του υπουργείου παιδείας περί καλλιέργειας κουλτούρας κοινής συμβίωσης και συνεργασίας Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στα πλαίσια της πολιτικής του Προέδρου Χριστόφια και ιδιαίτερα στο κλίμα των τρεχουσών διακοινοτικών συνομιλιών, εμείς οι μαθητές Γυμνασίων και Λυκείων Λευκωσίας θέλουμε να εκφράσουμε την αντίδραση μας για την εν λόγω πρωτοβουλία. Ως εκ τούτου αποφασίσαμε την ίδρυση του ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΑΘΗΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ έχοντας ως πρότυπα τους ήρωες της ΕΟΚΑ Πετράκη Γιάλλουρο και Ευαγόρα Παλλικαρίδη. Το κίνημα απεγκλωβισμένο από οποιεσδήποτε κομματικές παρεμβάσεις επιδιώκει την εθνική αφύπνιση των μαθητών και να αντιδράσει στις προσπάθειες αφελληνισμού της παιδείας μας στην υιοθέτηση της « Νεοκυπριακής Ταυτότητας».Πεποίθηση του Εθνικού Μαθητικού Κινήματος είναι ότι το πρόβλημα της Κύπρου είναι η παράνομη εισβολή και κατοχή με τις αλυσιδωτές συνέπειες του εποικισμού και της παραβίασης των ανθρώπινων δικαιωμάτων των Ελλήνων Κυπρίων. Απορρίπτουμε την λύση της Διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας και επιζητούμε την επανατοποθέτηση του Εθνικού μας θέματος στις ορθές βάσεις.

Συναγωνιστή, Συναγωνίστρια σε καλούμε να στηρίξεις τον αγώνα μας σε αυτό τον δύσκολο δρόμο που διαλέξαμε να διαβούμε, κόντρα στα κομματικά κατεστημένα και κόντρα σε όλο το μη καλούμενο «καλό κλίμα». ΓΙΑΤΙ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΑΞΙΖΕΙ ΟΣΟ Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΤΟΥ.

http://ethnikomathitiko.blogspot.com/

1 Οκτωμβρίου 2008

Ωρα 10:45. Λίγο πριν ξεκινήσει η παρέλαση και ενώ πήραμε τις θέσεις μας για να παρακολουθήσουμε την στρατιωτική παρέλαση προς τιμή της ανακήρυξης της Κυπριακής Δημοκρατίας ,χωρίς καμιά αιτία αστυνομικοί με πολιτική περιβολή άρχισαν να συλαμβάνουν απλούς πολίτες όλων των ηλικιών απο μαθητές μέχρι ηλικιωμένους. Μας έβαλαν όλους στα περιπολικά και μας οδήγησαν στο ΤΑΕ Πάφου με την πρόφαση της εξακρίβωσης στοιχείων. Εκεί μας κράτησαν για περίπου 3 ώρες μέχρι να τελειώσει η παρέλαση και να κυλησουν όλα ομαλά χωρίς να μας αναφέρουν τον ουσιαστικό ρόλο της συλληψεως μας.
Αλήθεια, ερωτούμε τους προασπιστές της “Δημοκρατίας”, ποιός ήταν ο λόγος που μας συλλάβατε κύριοι; Ίσως μια ελληνική σημαία στην μπλούζα να ήταν αρκετός γι΄αυτούς ,που μπορεί να μας θεώρησαν επικίνδυνους για να διαταράξουμε το “κλίμα” ελληνοτουρκικής φιλίας. Στο σταθμό έβλεπες κάθε πέντε λεπτά να φέρνουν στο σταθμό και άλλους συλληφθέντες συμπολίτες μας που είχαν τις ίδιες εθνικές ανησυχίες με μας. Έβλεπες άτομα γνωστά στην κυπριακή κοινωνία όπως δικηγόρους ,επιχειρηματίες, επιστήμονες να είναι υπο σύλληψη. Συνέλαβαν γύρω στα 20 άτομα απο διαφορετική σημεία της παρέλασης.
Αυτοί είναι κύριοι το κράτος του Χριστόφια.Αυτή είναι η Δημοκρατία που όλοι προασπίζονται. Και μείς ακόμα ψάχνουμε να βρούμε τον λόγο που μας συνέλαβαν . Και ερωτώ, ποιούς και για ποιό λόγο; Ας όψονται αυτοί που έφεραν την κόκκινη χούνταστην Κυπριακή Δημοκρατία και μας έβαλαν πάνω στο σβέρκο μας τον “πρόεδρο χριστόφια”. ΑΣ ΤΟΥΣ ΚΡΙΝΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ

πηγή: http://cyprus.novopress.info/

Με αυτό τον τρόπο έδρασαν , λοιπόν, οι κόκκινοι ‘’δημοκράτες'’. Συνέλαβαν άνευ λόγου και αιτίας άτομα που μοίραζαν εθνικιστικά φυλλάδια κατ’ αυτούς στην στρατιωτική παρέλαση της 1ης Οκτωβρίου. Το ερώτημα όμως είναι από πότε η αστυνομία ή οποιοσδήποτε εξουσιαστής είναι σε θέση να κρίνει εάν, το περιεχόμενο οποιουδήποτε εντύπου είναι εθνικιστικό, ή πατριωτικό, ή οτιδήποτε! Στο τμήμα επίσης οδηγήθηκαν και άνθρωποι, οι οποίοι ούτε καν μοίραζαν φυλλάδια, αλλά συνελήφθησαν, τάχα, για εξακρίβωση στοιχείων. Η κατάσταση θυμίζει κάτι από κυβέρνση Μακαρείου, όπου όποιος αντιστεκόταν φιμωνόταν με βίαιο τρόπο. Ενόσω, δεν αντιδρούμε αυτοί θα κάνουν του κεφαλιού τους. Το θετικό, των τελευταίων ημερών  είναι η κινητοποίηση και η δημιουργία οργανώσεων ή η δραστηριοποίηση των ήδη υπάρχοντων. Ενωθείτε, λοιπόν όσοι είστε ασυμβίβαστοι και δεν επιθυμείτε τίποτε λιγότερο εκτός από τη Λευτεριά γύρω από αυτά τα κινήματα και τις οργανώσεις, για την τελική ΝΙΚΗ και ΔΙΚΑΙΩΣΗ !

Η κατάσταση που επικρατεί στο νησί μας έχει φτάσει στο απροχώρητο. Η κυβέρνηση Χριστόφια με τις ευλογίες της “αντιπολιτευσης-συμπολίτευσης”, είναι έτοιμη να δεχτούν ομοσπονδιακή λύση ανά πάσα στιγμή και αυτή τη φορά αμφιβάλλω αν θα γίνει καν δημοψήφισμα όπως είχε συμβεί τότε με το σχέδιο Ανάν. Ο “αξιότιμος” κύριος υπουργός θέλει να καταστρέψει ακόμα και την παιδεία και να διδασκόμαστε στα σχολεία για τους “τουρκοκύπριους αδελφούς μας” και να γίνονται δικοινοτικά προγράμματα και εκδηλώσεις, ακόμα και εκδρομές στα κατεχόμενα μας εδάφη! Αλλά δε θα σας περάσει κύριοι…γιατί όσα γράφτηκαν με Αίμα, δεν ξεγράφονται με μελάνι! Σε όλα αυτά βέβαια δεν υπάρχει κανείς να αντιταχθεί και να εκφράσει διαφωνία, αφού η αντιπολίτευση που υποτίθεται ασκεί ο Συναγερμός ποτέ δεν υπήρξε ευνοικότερη για τους κυβερνόντες…και ύστερα σου λένε: “δημοκρατία έχουμε”. Η δημοκρατία με τέτοιο τρόπο δεν λειτουργεί. Η Εκκλησία από την άλλη όποτε τη συμφέρει μιλάει…προτιμά να ασχολείται με τις επιχειρήσεις της καλύτερα και αφήνει την πολιτική γι’ αυτούς που, τάχα κατέχουν το αντικείμενο.
 

Άρα λοιπόν αφού κανείς δεν αντιδρά σε όλα αυτά που γίνονται στον τόπο μας, εμείς οι λίγοι ή πολλοί που μείναμε πιστοί στά ιδανικά της Πατρίδας, έχουμε χρέος απέναντι σ’ αυτούς που θυσιάστηκαν και πότισαν με Αίμα το δέντρο της Λευτεριάς. Έχουμε χρέος να δώσουμε συνέχεια στον Κυπριακό Ελληνισμό που, εδώ και χιλιάδες χρόνια κατοικεί στο νησί μας. Από την εποχή των Αχαιών, ίσως και των Πελασγών, που ήρθαν από την Αρκαδία και ίδρυσαν αρχικά την Πάφο (εξάλλου πολλοί μελετητές υποστηρίζουν ότι η κυπριακή διάλεκτος ομοιάζει με την αρκαδική).
 

Οφείλουμε λοιπόν, να αντιδράσουμε και ν’ αγωνιστούμε. Ήρθε η ώρα πιστεύω για τη δημιουργία, ενός δυναμικού κινήματος εθνικής αντίστασης. Υπάρχουν ήδη κάποιες οργανώσεις και παρατάξεις. οι οποίες οργανώνουν επετειακές αντικατοχικές διαδηλώσεις και παρουσιάζονται σε μνημόσυνα ηρώων.  Ακόμα έχουν εκδοθεί κάποια έντυπα, τα οποία διανεμήθηκαν σε διάφορους χώρους. Χρειάζονται όμως πολύ περισσότερα για να ακουστεί η φωνή μας, την οποία οι “δημοκράτες” προσπαθούν με κάθε μέσο να φιμώσουν! Πρέπει να τους δώσουμε να καταλάβουν, ότι είμαστε κι εμείς εδώ! Ας ενωθούμε και ας δημιουργήσουμε ένα κίνημα εθνικής αντίστασης με ουσιαστική δράση ή έστω οι υπάρχοντες οργανώσεις να δραστηριοποιηθούν περισσότερο… Αρκετά τους αφήσαμε να αλωνίζουν…

Το κυπριακό κράτος είναι ένα φτιαχτό κράτος, το οποίο δημιουργήθηκε το 1960 από τους Άγγλους με δοτό σύντγαμα, το οποίο δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει ποτέ για να συμβούν τα γεγονότα του 63-64 με τους τούρκους όπως και  όλα αυτά τα οποία περνάμε σήμερα. Η κυπριακή ανεξαρτησία ποτέ δεν υπήρξε επιδίωξη και στόχος του αγώνος της Ε.Ο.Κ.Α, αφού οι Αγωνιστές του 1955-59, αγωνίστηκαν για την Ένωση και ΜΟΝΟΝ την Ένωση. Στο να υπογραφεί η καταστροφική για τον τόπο συνθήκη Ζυρίχης-Λονδίνου έπαιξαν ρόλο βέβαια οι φιλοδοξίες του “εθνάρχη” αρχιεπισκόπου Μακαρίου, όπως και τα σχέδια των Αμερικανών. Μετά την υπογραφή της συνθήκης αυτής, ξαφνικά εμφανίζονται οι τελείως λανθασμένοι όροι “Ελληνικύπριοι” και  “Τουρκοκύπριοι”, ενώ πριν μιλούσαμε μόνο για Έλληνες και Τούρκους. Ουσιαστικά αυτό θέλει να περάσει στη συνείδηση του Έλληνα της Κύπρου, πως αποτελεί ξεχωριστό έθνος και όχι μέρος του υπόλοιπου Ελληνισμού.
 

Η σημαία του κυπριακού κράτους και το δήθεν εθνόσημο με το περιστέρι της δήθεν ειρήνης, εμένα προσωπικά ποτέ δεν θα με αντιπροσωπεύσουν και ποτέ δεν πρόκειται να κρατήσω στα χέρια μου το λευκό πανί με την Κύπρο μέσα, το σύμβολο ουσιαστικά της αγγλικής αποικιοκρατίας στο νησί μας. Για μένα πάντα θα υπάρχει μια Σημαία, η γαλανόλευκη,  με το λευκό Σταυρό και τις εννέα γραμμές, για την οποία χύθηκαν ολάκερες θάλασσες από αίμα και έγιναν τόσοι Αγώνες και τόσες εκούσιες θυσίες, τις οποίες κατάστρεψαν την 1^η Οκτωβρίου, ένας επίορκος παπάς και μια χούφτα ξένοι!

“Κυπριακό έθνος” δεν υπήρξε ποτέ και ούτε πρόκειται να υπάρξει!
 
Στα σημερινά βιβλία αν-ιστορίας που διανέμονται στα σχολεία γράφει: “Ο αγώνας των Κυπρίων για ανεξαρτησία κορυφώθηκε το 1955″! Αν είναι ποτέ δυνατόν! Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης στο τέλος της δίκης του είπε: “Zήτω η Ένωσις της Κύπρου με τη Μητέρα Ελλάδα, αυτό μόνο, τίποτε άλλο”! Ο Παλληκαρίδης δε μίλησε ούτε για ανεξαρτησία, ούτε για κυπριακό κράτος, ούτε για τίποτε άλλο, εκτός της Ένωσης…
 

Η προσωρινή ύπαρξη όμως της κυπριακής δημοκρατίας σήμερα, είναι αναγκαία, αφού αν καταλυθεί με κάποιο τρόπο το φτιαχτό, έστω, κράτος, τότε θα πάψει να υπάρχει στην Κύπρο ο Ελληνσμός και γενικότερα το ελληνικό στοιχείο. Η αναγκαία όμως αυτή ύπαρξη, όπως έχω ήδη γράψει είναι προσωρινή εώς ότου εκπληρωθεί ο Ιερός αυτός Σκοπός της Ένωσης και ΜΟΝΟΝ της Ένωσης!
 

Αναμενόμενο ήτανε; Ήτανε θέμα χρόνου; Ή μήπως θέμα κυβερνήσεως; 2008, 34 χρόνια μετά από την εισβολή στο νησί μας, οι μαθητές των δημόσιων σχολείων αυτού του νησιού, να διδάσκονται τρόπους για «να ετοιμαστούν για ένα ειρηνικό μέλλον σε μια ενωμένη πατρίδα». Συνεπώς καλούμενοι οι εκπαιδευτικοί, θα πρέπει «να εργαστούν συστηματικά ώστε να αναπτύξουν στους νέους τη βούληση για συνεργασία».

Βούληση ε; Μετά από τα μαθήματα για τα «παραμύθια» του 1821 που κάποιοι επιτήδειοι τόλμησαν να μας “πουλήσουν” στο σχολείο, έρχονται και τα «νόμιμα» τώρα μαθήματα βούλησης για συνεργασία. Λες και η νεολαία μας αντιμετωπίζει σοβαρότατο πρόβλημα στο να συνεργάζεται με τον όχι οποιοδήποτε, αλλά με τους Τ/Κ. Μάλλον κάτι πάει λάθος. Κάποιος πιθανών να μην ζύγισε τα πράγματα ορθά. Ή αντιθέτως, μάλλον κάποιοι να τα έχουν μελετήσει πολύ σοβαρά και έξυπνα.

Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή. Πριν μερικά χρόνια, όχι πολλά, όταν όλα ήταν φρέσκα στην καρδιά και το μυαλό μας, τα παιδιά στα σχολεία μας διδάσκονταν το περίφημο «Δεν Ξεχνώ και Αγωνίζομαι». Μία μικρή εικόνα χίλιες λέξεις το κατεχόμενο λιμανάκι μας στο πίσω μέρος του τετραδίου μας ,να μας δίνει δύναμη και ελπίδα. Διαδηλώσεις και εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για το τι ζούσαμε στο νησί μας. Κανένας να μην διστάζει να μιλήσει να πει αυτό που νιώθει. Αυτό που έμαθε από τον γονιό ή τον παππού και τη γιαγιά, για ένα κλεμμένο χωριό, για ένα χαμένο αδελφό.

Σιγά σιγά -απορώ πώς και γιατί- φτάσαμε σε μια περίοδο όπου επικρατεί ο φόβος και η σιωπή (από μερικούς). Μια σιωπή την οποία προκαλεί η «άγνοια» ή τουλάχιστον αυτό θέλουν κάποιοι να λέγεται. Μία περίοδος όπου ο δάσκαλος διστάζει να μιλήσει και να εξηγήσει. Να πει αυτά που ξέρει ή τουλάχιστον έχει ζήσει. Διστάζει είτε γιατί «δεν ξέρει», είτε γιατί τα αποκαλούν «λεπτομέρειες που προκαλούν αχρείαστες εντάσεις», είτε γιατί «φοβάται» αυτούς οι οποίοι συνέλαβαν ή υποστηρίζουν την προσπάθεια αλλαγής των βιβλίων της ιστορίας μας. Μια προσπάθεια ευτυχώς ανέφικτη, μέχρι στιγμής. Ανέφικτη γιατί ορισμένοι έχουν μάθει να μην ξεχνούν και αγωνίστηκαν.

Προς όλους όσους δεν ανέχονται να τους μειώνουν την αξιοπρέπειά τους. Στους μαθητές οι οποίοι είναι το αύριο αυτού του νησιού. Τους οποίους ειρωνικότατα έρχονται σήμερα να τους παραδώσουν μαθήματα βούλησης για συνεργασία για ένα «ειρηνικό» μέλλον και «ενωμένη» πατρίδα. Σταθείτε ψηλά με δύναμη, όποιες και αν είναι οι συνέπειες. Μην ανεχτείτε να σας κάνουν ότι θέλουν, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα κάποιων άλλων. Δεν μπορεί ο κάθε ένας να μας επιβάλλει τις δικές του ιδεολογίες και τα δικά του πιστεύω. Αυτό είναι το νερό που μας δίνουν μετά από 3,5 χρόνια «ξηρασίας», όπως κάποιοι αποκάλεσαν τα τρία τελευταία χρόνια της ιστορίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Όχι «κύριοι», όποιοι και αν είστε, ότι και αν είστε, Λογαριάσατε λάθος. Είναι καλύτερος ο θάνατος από την ξηρασία παρά από το δηλητήριο που θα μας ποτίσετε. Δεν είναι θέμα Υπουργείων ή κομμάτων. Είναι θέμα καθαρά αξιοπρέπειας και σεβασμού. Η βούληση είναι ελεύθερη και είναι δικαίωμα και θέμα προσωπικής άποψης και επιλογής για το αν ο κάθε ένας από εμάς θέλει να συνάψει αυτού του είδους «ειρηνικές» σχέσεις με τον οποιονδήποτε. Ειδικά εν’ όσο ένα πρόβλημα εισβολής και κατοχής στο νησί μας εξακολουθεί να υπάρχει. Ειδικά εν’ όσο αυτός με τον οποίο θα διδαχτούμε να συμβιώσουμε ειρηνικά, εξακολουθεί να μένει στο σπίτι του πατέρα μου. Ειδικά εν’ όσο αυτός απολαμβάνει τις πανέμορφες παραλίες του χωριού μου, ενώ εγώ όχι.

Πόσο εξευτελιστικό και ανούσιο θα είναι ένα μάθημα από και προς θύμα της εισβολής μετά από όλα όσα έχει περάσει; Ας κάνουν «ειδικά» μαθήματα και στους εκπαιδευτικούς, για να βρουν κουράγιο και δύναμη να ανασηκωθούν μετά από αυτή την τόσο μοιραία πτώση. Κάποιοι μου έμαθαν το «Δεν Ξεχνώ και Αγωνίζομαι». Ένα λάβαρο στη ζωή μου που πέρασε από αγώνες και θυσίες για να βρίσκεται στα δικά μου χέρια και να το κρατάω με περηφάνια και σεβασμό. Δεν αμφιβάλλω πως θα φτάσουμε στη μέρα όπου θα σταλεί και εγκύκλιος προς τα σχολεία με εντολή το να υψωθεί η ψευδοσημαία με σκοπό την καλλιέργεια αμοιβαίου σεβασμού. Ίσως αυτοί που χρειάζονται τα ειδικά μαθήματα να είναι άλλοι. Αυτοί οι άλλοι ίσως να πρέπει να διδαχτούν το πώς να σέβονται την αξιοπρέπεια του κάθε ένα από εμάς, ακόμη και αν ανέχονται να τους μειώνουν τη δική τους.Είτε αυτοι είναι πολιτικοί, υπουργοί ή προέδροι.

«Τη ζωή σου, άμα δεν μπορείς να την κάμεις όπως θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς. Μην την εξεφτελίζεις».

Με δύο μέρες καθυστέρηση από την επέτειο της τουρκικής εισβολής, παραθέτω δύο από τις πέντε στροφές του ποιήματος του Δημήτρη Λιπέρτη “Kαρτερούμεν μέραν νύχταν” (1928), που εκφράζει τον προαιώνιο πόθο των Κυπρίων για ελευθερία και για Ένωση με την Ελλάδα.

Ογδόντα χρόνια μετά τη συγγραφή του ποιήματος, ο πόθος παραμένει ανεκπλήρωτος.

Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος μιλά για τις αγωνίες του.

Σε συνέντευξή του στον “Ελεύθερο Τύπο” αναφέρεται στα λάθη που έγιναν και προειδοποιεί: “Αν κάνουμε ομοσπονδία, αυτή θα καταρρεύσει και θα έχουμε δύο κράτη, που δεν θα μπορούν να επιβιώσουν“.

Παρθενογένεση:
Αν ισχύσει, τότε αποενοχοποιείται η Τουρκία και θα είμαστε άξιοι της τύχης μας.

Η Κύπρος θα τουρκοποιηθεί αν διαλυθεί η σημερινή μορφή της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β’, ο οποίος τις ημέρες αυτές βρίσκεται για επίσημη επίσκεψη στην Εκκλησία της Ρωσίας, ενώ παράλληλα έχει αρχίσει μια κρίσιμη διαδικασία για το μέλλον της Κύπρου, μέσα από την αποκλειστική συνέντευξη που έδωσε στην αθηναϊκή εφημερίδα “Ελεύθερος Τύπος” και στον Γρηγόρη Ν. Παπαθανασόπουλο, εκπέμπει αγωνιώδες SOS για την εδώ παρουσία του Ελληνισμού.

ΕΤ: Μακαριότατε, στην ομιλία σας στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών κάνατε την αυτοκριτική σας και σημειώσατε ότι ως κυπριακός Ελληνισμός, κάνατε λάθη. Θα θέλατε να μας τα πείτε;
Α.Κύπρου: Όντως έχουν γίνει λάθη και από την κατά καιρούς πολιτική ηγεσία, αλλά και από το λαό. Ενώ λ.χ. είχαμε ένα θαυμάσιο όπλο στα χέρια μας, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αρκεστήκαμε σε μεμονωμένες υποθέσεις. Δεν αξιοποιήσαμε τις αξίες που διέπουν την Ε.Ε., στις οποίες είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι οι Ευρωπαίοι. Αυτό το πεδίο το αφήσαμε παρθένο και απαλλάξαμε την Τουρκία από όλες εκείνες τις ενοχές της εισβολής, της κατοχής και της ανόσιας συμπεριφοράς, που έχει για 34 χρόνια έναντι των Ελλήνων της Κύπρου. Εδώ φταίμε όλοι. Δεν κάναμε το καθήκον μας. Θεωρώ, επίσης, ότι και η πολιτική μας ηγεσία έπρεπε να ήταν πιο προσεκτική. Δεν μπορούμε να πηγαίνουμε στις συνομιλίες και εκ των προτέρων να κάνουμε εκπτώσεις. Και το λέγω ευθέως. Ήτο σφάλμα να δηλώσει ο κ. Πρόεδρος ότι δεχόμεθα να μείνουν στην Κύπρο 50.000 έποικοι. Θα μπορούσε να πει ο κ. Πρόεδρος ότι οι έποικοι είναι παράνομοι και πρέπει να φύγουν, αλλά δέχεται να εξεταστεί ανθρωπιστικά το θέμα. Γιατί εκ των προτέρων και προτού καθίσουμε να συνομιλήσουμεν, να αποφαινόμεθα ότι «ναι, δεχόμεθα τόσες χιλιάδες»;

ΕΤ: Όπως γνωρίζετε, άρχισε μια νέα διαδικασία. Πώς τη βλέπετε;
Α.Κύπρου: Δεν πρέπει επ’ ουδενί λόγω να παίξουμε το παιχνίδι των Τούρκων. Αυτή η λεγόμενη «παρθενογένεση», αν ισχύσει, τότε αποενοχοποιείται η Τουρκία και θα είμαστε άξιοι της τύχης μας. Θα διαλύσουμε την Κυπριακή Δημοκρατία και δεν θα έχουμε κρατικήν υπόσταση. Και σίγουρα θα έρθει η ώρα που, αν κάνουμε Ομοσπονδία, αυτή θα καταρρεύσει και θα έχουμε δύο κράτη. Η Κύπρος είναι πολύ μικρή για να έχει δύο κράτη. Δεν μπορούν να επιβιώσουν. Και οποιαδήποτε στραβοτιμονιά θα αναγκάσει τον κυπριακό λαό να φύγει από τη γη των πατέρων του. Οι μόνοι που θα μείνουν θα είμαστε εμείς, οι κληρικοί, για να κλαίμε τη μοίρα μας. Δεν θα μπορούμε να προσφέρουμε τίποτε. Η Κύπρος θα τουρκοποιηθεί. Γι’ αυτό πρέπει να είμεθα πολύ προσεκτικοί.

ΕΤ: Είστε απαισιόδοξος για το μέλλον του κυπριακού Ελληνισμού;
Α.Κύπρου: Όχι, αλλά τα λέγω ωμά, για να είμαστε όλοι σε μια εθνική εγρήγορση. Έχουμε βαθιές ρίζες και δεν είναι εύκολο να ξεριζωθούν ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία από την Κύπρο. Μόνο αν εμείς θελήσουμε να κόψουμε μόνοι μας τις ρίζες μας, ε! τότε θα είμεθα άξιοι της τύχης μας. Αυτό είναι μια αυτοκτονία.

ΕΤ: Σας κατηγορούν ορισμένοι ότι πολιτικολογείτε και παρεμβαίνετε στο έργο της πολιτικής ηγεσίας…
Α.Κύπρου: Εμείς δεν διεκδικούμε ούτε εθναρχικούς ρόλους ούτε το αλάθητο. Ευτυχώς οι Πάπες έχουν περιοριστεί στη Δύση. Όμως έχουμε φθάσει σε οριακό σημείο και πρέπει ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του. Και αν κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα να αποφαίνεται για την πατρίδα του, πολύ περισσότερο το έχει η Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Κύπρου, η οποία επί 20 αιώνες ήταν επικεφαλής του λαού. Υπάρχει και ένας ακόμη λόγος. Η Εκκλησία επ’ ουδενί λόγω θα φύγει από τη Γη των πατέρων της. Θα μείνουμε σε αυτήν και θα υποστούμε τα πάντα. Γι’ αυτό και έχουμε το δικαίωμα να ομιλούμε και να ενδιαφερόμεθα για την πατρίδα μας, γιατί εμείς θα υποστούμε τις συνέπειες και όχι οι άλλοι, που ήδη, ίσως αρκετοί, έχουν βγάλει χρήματα στο εξωτερικό και όταν συμβεί κάτι το δυσάρεστο θα σηκωθούν να φύγουν.

Πηγή: Σημερινή